Navigation


เย็ดเด็กขาวเนียน

ณ วังแห่งซิลลา พระสนมมิซิล ได้มีพระโอรสกับพระเจ้าจิมจิ นามว่า ฮยอร์นจงแต่พระเจ้าจิมจี ไม่ตกกระไดพลอยโจน พระสนมมิซิลจึงเปิดเผยราชโองการของอดีตพระราชา ทำให้พระเจ้าจืมจีสิ้นอำนาจ และได้ฝากองชายค์ฮยอร์นจงให้กับมุนโน แม่ทัพผู้จงรักภักดี มุนโนเลี้ยงฮยอร์นจง อย่างดี เป็นช่วงเดียวกับ ที่พระนางซอนด๊อก ได้ขึ้นเป็นพระราชินีแห่งซิลลา ในขณะนั้น องชายค์ฮยอร์นจง หรือ พีดาม อายุได้ประมาณ 7ขวบเศษ ได้หนี มุนโนออกมาจากป่าเขา และได้หลบหนี เข้ามาในห้องพักของพระนางซอนด๊อก และนี่เองเป็นจุดเริ่มต้น ของเรื่องราวต่อไปนี้ ฮ่าฮ่า แต่ก่อนที่พีดามจะหนีเข้ามาได้นั้น แต่พบกับ หมีควายยักษ์ตัวหนึ่ง กำลังกินเนื้อของมนุษย์ชายคนนึง ทำให้พีดามตกใจ เป็นอย่างมาก ถึงขั้นที่พูดไม่ได้ เลยทีเดียว โอววว ... มันช่างน่ากลัวเหลือกัน ( พีดาม คิดในใจ ) พีดามได้เดินสำรวจที่พักของพระนางซอนด๊อก และได้เห็นพระนางซอนด๊อกทรงบรรทมหลับอยู่ที่เตียง ด้วยความไร้เดียงสาของพีดาม และความหิวโหย ที่อดอาหารมา 3 วัน 3 คืน ร่างอันบางเบาของพีดาม ที่หมดเรี่ยวหมดแรง ถึงกับทรุดลง ทำให้แจกันดอกไม้หล่นแตก พระนางซอนด๊อก เสียวใจตื่นด้วยความตกใจ พระนางซอนด๊อกทรงเห็นพีดาม จึงไต่ถามว่าเป็นใครมาจากไหน แต่พีดามตอบไม่ได้ ประกอบกับ แม่นมโซวา ได้ตะโกนเรียกพระนางซอนด๊อก โซวา ฝ่าบาท เพคะ ฝ่าบาท เกิดอะไรขึ้นเหรอเพคะ ซอนด๊อก เปล่า ข้าแค่บังเอิญทำแจกันหล่นแตกน่ะ โซวา ขอหม่อมฉันเข้าไปเก็บเศษแจกัน จะได้ไม่ทรงเกิดแผล .? พระนางซอนต๊อกจึงสั่งให้พี่ดามไปหลบหลังม่านภายในเรือน และตะโกนบอกแก่แม่นมโซวา ซอนด๊อก ได้ เข้ามาสิ หลังจากที่แม่นมโซวาได้เก็บเศษแจกันที่หล่นไว้แล้ว และได้นำไปทิ้ง พระนางซอนด๊อก จึงเรียกเด็กหนุ่มหน้าตามอมแมม และดูหิวโซ ออกมา และไต่ถาม ว่าเกิดเหตุอันใดขึ้น เจ้าถึงมาอยู่ทื่นี่ แต่พีดามพูดไม่ได้ แต่สามารถเขียนหนังสือลงในเศษกระดาษได้ พีดามได้หยิบพู่กันที่วางอยู่บนโต๊ะที่ทำงานของพระนางซอนด๊อก พีดามได้เขียนว่า ข้า หิว ทำให้พระนางซอนด๊อก ทรงถึงบาง อ้อ พระนางซอนด๊อกจึงได้ไปนำ เครื่องเสวยของพระนางที่ยังไม่ได้เสวย มาให้พีดามได้กินก่อน แต่พีดามอาหารไม่ได้ กินได้แต่น้ำ แต่เพียงแค่น้ำ มันก็ไม่ได้ช่วยให้อิ่มอะไรมาก พระนางซอนด๊อก เลยไม่รู้จะทำยังไงดี จึงเรียก แม่นมโซวาเข้ามาในที่พัก แม่นมโซวา เข้ามาก็ตกใจ ว่า เด็กคนนี้เป็นใคร พระนางซอนด๊อกจึงเล่าเรื่องให้ฟัง แม่นมโซวาทรงคิดว่าที่เด็กกินไม่ได้ นั้นเพราะว่า คงตกใจอะไรมาบางอย่าง ทำให้ ลิ้นวนกัน หรือเกิดอาการช๊อค และดูจากร่างกาย ทำให้ระบบภายในร่างกาย ไม่ทำงาน แม่นมโซวา จึงทูลว่า ควรให้เด็กกินสารอาหารที่เป็นน้ำ และได้ทูลลาออกไป พระนางซอนด๊อก ทรงคิดหาวิธีอยู่นาน จนได้เหลือบไปมองพีดาม ที่นอนอยู่ข้างบนม้านั่งยาวของพระนางด้วยอาการรออาหาร ทำให้พระนางเกิดความสงสาร จนคิดได้ว่า เราก็มีอาหารอยู่ในตัวเรานี่ จะแบ่งให้เด็กคนนี้กิน ก็คงจะไม่เป็นไร และอีกอย่างก็ไม่มีคนอื่นรู้ พระนางซอนด๊อก เดินไปนั่งที่ที่นอน แล้วลูบหัวพีดามช้าๆ เด็กน้อยเอ๋ย ข้ารู้ว่าเจ้าคงหิวมากสินะ พีดามไม่รู้ว่าซอนด๊อกจะทำอะไร ได้แต่พยักหน้า หงก หงก ซอนด๊อกได้ พยุงตัวพีดามในท่าที หัวของพี่ดาม อยู่กับตักของพระนาง พระนางค่อยๆ ปลดโบว์ที่ผูกติดกับเสื้อช้าๆ ทำให้เห็น หน้าอก ขนาด ปานกลาง หัวอกสีน้ำตาลอ่อนๆ พีดาม โตมาจนอายุ 7ขวบ ยังไม่เคยเห็น ผู้หญิงแก้ผ้าให้ดู เช่นนี้ ถึงกับตกใจ มือสะบัดไปโดนกับ หัวอกของพระนางซอนด๊อก พระนางถึงกับเสียวใจ พีดามจ้องตาเป็นมัน แต่เด็กอ่อนต่อโลกไม่รู้ความ พระนางจึงไม่ถือสา พระนางได้ยกหัวของพีดาม และได้คว้ามือหน้าอก อันใสสะอาด และถนุดถนอม มาทั้งชีวิต พีดามดูดด้วยความหิว เหมือนกับว่า ไม่ได้กินอาหารมา ตั้งแต่เกิด น้ำนมพระนางซอนด๊อก ซึ่งไหลเป็นทาง พีดามกลับดูดกลืนอย่างหมดสิ้น สร้างความเสียวสะท้านให้พระนางมาก พีดามดูดแล้วดูดเล่า จนพระนางซอนด๊อก คล้อยหลับไป พีดามไม่รู้ความ จึงได้ สับเปลี่ยนหน้าอก จากขวาไปซ้าย ดูดน้ำนมจากทรวงอกพระนางซอนด๊อก ไปจนหมดสิ้น และคล้อยหลับไป พอตื่นเช้ามา พระนางซอนด๊อก ถึงกับตกตะลึงว่า เจ้าเด็กน้อยพีดาม ดูดน้ำนมจากหัวอกเรา ได้ถึงขนาดนี้เลยหรือนี่ และทุกๆวัน พระนางซฮนด๊อกจะให้พีดาม ดูดน้ำนมจากทรวงอก ของพระนางทุกวัน นับเป็นดวงดีของไอเด็กน้อยพีดาม ซะจริงๆ ได้ดูดนมราชินี